Hep ben…Hep…Hep. Öv beni…çok öv. Daha çok öv. Sesli alkış az, sözlü şak şak gerek bana. “Onu sevme beni sev” … Midem bulanıyor teveccüh görme açlığından. Kendinle ilgili en küçük detayı bile kutsayıp ilgi delisi olma çabandan. Kendine olan aşkına insanları şahit kılmandan.Seviyesizliğinin çokluğundan ikrah geldi. ‘Ben’li varlığınızdan kaçamıyorum. Öfkem o kadar çok ki en […]

via İkrah — Sinem’in kalemi